Sommer Net Woorde
– RooiMier
Skielik, onverwags, slaan jy toe,
soos ’n dief in die nag is jy hier.
Kom steel ons glimlag, beroof ons van blydskap;
’n traantjie raak ’n rivier wat vloei soos die Oranje in vloed.
Jy steur jou nie aan die agtergeblewenes,
die vermisting wat jy veroorsaak,
solank jy nog ’n kis vul en onder begeleiding stuur na ’n ses-voet-ses.
Die trane vloei opnuut, die pastoor sê: “Stof tot stof.”
’n Blom, ’n krans, ’n kruis met ’n naam,
datums met ’n begin, maar ongelukkig ook ’n einde.
’n Laaste seëngebed.
“Kom drink ’n koffie by die huis.”
“Haai Jannie, jou lanklaas gesien.”
“Kom ons bly in kontak, hier is my nommer.”
Die laaste sien van die blikkantien.
Dis eensaam in die huis; daar heers ’n stilte.
Die krieke sing hul aanhoudende, een-noot-gesang.
Waar niemand sien nie, vloei daar nog ’n traan,
en nog een oor ’n aand of twee.
O Heer, ons is maar net mens.
Ons weet U droog die trane op,
die seer bly egter langer talm.
Ons lewe — ons leef maar met vermisting saam.
#RooiMier
© Rooi Mier 12.05.2023
Opmerkings
Plaas 'n opmerking