Rooi Mier se Stories en Gedigte

 My Stompies Gaan Lank Wees ’n Ware verhaal vertel deur ’n pastoor Elkeen het nou ’n plek — party sit voor, ander agter, en twee het selfs ’n plekkie op die vloer gekry. Uiteindelik is almal op die bus sodat ek die register kan nagaan. “Daar kom Wynand, hy’s alweer laat!” roep iemand, maar ek sien daar is nog tien minute voor vertrektyd. “Nou het julle vyf minute om toilet toe te gaan — almal moet gaan!” Vir die kinders is dit groot pret, maar om ’n toilet tussen niks en nêrens in die Noord-Kaap te kry, is geen grap nie. Toe slaan die uur: nege-uur — vertrektyd! Almal vat hande en ons vra die Liewe Vader se beskerming en seën. Net ’n minuut word toegelaat om te groet. ’n Minuut is egter lank vir kinders — ouers staan verstom: geen trane nie, geen hartseer nie, net opgewondenheid om weg te kom. En toe is ons op pad… Sommige ouers ry selfs tot dertig kilometer saam, buite Kimberley! Dit is net na twee-uur die oggend en Klaasvakie het die toergroep na die Burgerstrandhuis ...

Voorwoord / Aptytwekker – Onder die Brug Onder die Brug neem jou mee op ’n reis van pyn, hoop en onverwagte genesing. Hierdie Afrikaanse kortverhaal speel af in die strate en skuilplekke van Kaapstad, waar mense soms aan die rand van die samelewing leef – maar tog, selfs daar, skyn die lig van vergifnis en liefde. Die verhaal volg John, ’n man van geloof en volharding, wat homself oorgee aan die uitdagings van die lewe en die onvoorspelbare draaie van menslike verhoudings. Hy word gekonfronteer met verraad, verlies en onsekerheid, maar vind tog krag in sy geloof en die eenvoud van opregte gebed. Saam met hom ervaar ons die pyn en vreugde van Elton en Jolene, asook die onverskrokke veerkragtigheid van Martin, ’n voormalige “bergie” wie se lewe onverwags ’n wending neem. Die verhaal ondersoek diep menslike emosies: die swaar las van misverstand en die bevrydende krag van vergifnis. Dit wys hoe selfs in die donkerste oomblikke – of onder ’n stad se koue brug – genade, liefde en gemeenskap...