Rooi Mier se Stories en Gedigte

My bruid - Rooi Mier Pragtig, 'n woord wat nie My bruid vereer As sy statig en gelukkig in haar eerste liefde nader Gekleed in wit gewaad en vlekkeloos gewas Sy nader tot My en Ek nader tot haar Op hierdie oomblik is haar verlede vergete Die skarlaken kleed gewas in bloed Wat dit witter maak as wol Ja witter as die witste sneeu En nou? Waar is My bruid? Sy't weggedwaal, haar liefde verflou tot 'n gewoonte Hallelujah Haar Amen beaam haar eie kragtelose poging Eens was sy warm maar nou is sy lou Haar kleed is gevlek soos sy dit probeer was In haar regverdiging van wêreldse standaarde Onwetend en wetend hoereer sy om polities korrek te wees My bruid! My bruid! Geskei deur haar eie ontrouheid en veelwywery Sy, eens wit gekleed maar nou skarlaken op die rug van haar nuwe man Probeer sy om My te verlei; Ek wat eens gesê het daar staan geskrywe Vrou, daar is 'n jaloesie in my wat My nie toelaat om te deel U sal moet kies, u sal moet want daar is twee pa...

 Eendag!! – Rooimier Eendag lank gelede was daar ’n Man. Hy was genoem die Woord. Die Woord deur wie die aarde se woestheid en leegheid tot orde geroep is. “Laat daar lig wees.” Die Woord deur wie die hemelruim gevul is met son en maan. Die Woord deur wie plant en dier tot stand gekom het. Op die sesde dag het hierdie Woord egter stil geraak. Hy het afgebuk en my gevorm met Sy hande — vir my, vir wie Hy vyf dae lank ’n plek om te leef voorberei het. Hy het my aangestel as heerser oor Sy skepping. Dankie, Skepper van hemel en aarde en alles wat daarop leef. Dankie, Formeerder van liggaam en Lewegewende Asem. U het my ’n lewende siel gemaak — ’n mens. Eendag lank gelede was daar ’n Man gewees. Hy was Verlosser genoem. Hierdie Man het gesien hoe ek eet van die verbode vrug. Om my te beskerm, moes Hy my uit die tuin verban. As ek daar gebly het, sou die slang my ook van die boom van die lewe laat eet het. Sou ek, sondaar, dan vir ewig gelewe het — ewig met sonde op sonde? Hy moes onder...