Slaan oor na hoofinhoud

Een dag na ses dae. Rooi Mier

Een dag na ses dae. 

Rooi Mier

Versigtig loer die son oor die berg. Daar heers 'n opgewondenheid want dit is lente en die blomme pronk in hul helder kleed oor 'n landskap wat eens dor was en verlate gevoel het. Die son glimlag en steek sy vingers uit om die reenboogkleurige veld te streel. Sy goue aanraking laat die doudruppels glinster soos diamante. 

Die lied van die voëls vul die fris lentelug; melodiëus, tog eie aan elke verskillende spesie. Sommige baljaar omdat hulle hul daaglikse brood gevind het terwyl sommige mannetjies liefdesliedjies fluister. Die miere vind hul weg in militêre orde oor klippe en blare en sand en alles wat die natuur in hul pad neerlê. Elkeen gaan getrou en onverstoord aan met die taak voor hande. 

Die wind blaas saggies en speels oor die blare. Op hul beurt wals die blare op die maat van 'n onhoorbare blaasorkes. 'n Meerkat staan op wag op 'n rots terwyl sy familie skarrel oor die veld; soekend na hul daaglikse brood. Die son se glimlag is breed terwyl hy nou openlik agter die berg in die ooste uitkom en goedkeurend wes kyk oor die wye velde en heuwels. In die verte bad 'n trop olifante in die modder, 'n leeumannetjie kondig sy koningskap aan, 'n hiëna lag net omdat dit lekker is om te lag, 'n seekoei kies koers na sy watergat toe en 'n krokodil skuif luiweg uit sy pad. Bye drink soete nektaar. 

Dit is die sesde dag. Vandag gaan God die kroon van Sy skepping maak. Hierdie Adam gaan in beheer wees. Die wêreld was vir hom voorberei; alles is in plek. Dit is asof die hele natuur sy asem ophou terwyl God se hande die klei vorm. Sy hande weef selletjies en aartjies, dna en bloed, longe en niere, 'n hart wat nooit stilstaan en breinweefsel, arms en bene, o ja, die ribbes word sorgvuldig gevorm want daaruit moet 'n maat gevorm word. Hierdie Adam was na Sy beeld geskape; na die beeld van God is hulle geskape; man en vrou, Adam en Eva.

God seën hulle en salf hulle as heersers oor Sy skepping. Al wat nou oorbly is om te rus. Die sewende dag breek aan. God seën hierdie dag. God heilig die dag. Hy rig díe dag op as 'n gedenksteken; 'n herdenking van Sy skepping. 

Hoekom glimlag daar 'n slang in die paradys? Mens, die dag is vir jou gemaak, nie jy vir die dag nie. Wat God gemaak het is ewig vas. Hy verander nie. Hy is gister, vandag en tot in alle ewigheid dieselfde.

Etikette:

Opmerkings

Plaas 'n opmerking

Gewilde plasings van hierdie blog

Die Verlore Seun Hoofstuk 1

Die Verlore Seun – Rooi Mier Hoofstuk 1 (Gebaseer op die gelyknamige Bybelse gelykenis) Hierdie verhaal dra ek op aan een van ons Mier-familie, Nicolene Engelbrecht. Sy is vir my ’n baken van hoop en innerlike krag. (Ek kan nie meer sê nie, want ek respekteer haar privaatheid.) Om hierdie storie te kon skryf, het ek name aan die karakters gegee. Alhoewel dit ’n verhaal is, sal daar Skrifgedeeltes aangehaal word om die agtergrond in lyn met die Bybel te hou. Josáfat is keelvol vir die harde werk. “Hoekom moet ek soos ’n arbeider leef terwyl my pa ryk is? Dis mos onnodig. Ek wil die lewe gaan beleef. Die stories wat die verkoopsmanne altyd vertel, klink vreeslik interessant. Dit klink vir my asof die mense dáár buite regtig leef. Hier moet ek maar op ’n hopie sit. Die bediendes se meisiekinders is so pragtig, maar ek is nie eens veronderstel om aan hulle te raak nie. As ek dit wel doen, moet ek hulle dreig met verkoop aan buitelanders, en dat hulle nooit weer hul families sal ...
Plaas 'n opmerking
Read more »

Voorwoord van Die Verlore Seun

🌿 Voorwoord – Die Verlore Seun Skrywer: Rooi Mier Daar is verhale wat jy lees — en dan is daar verhale wat jou lees. Die Verlore Seun is so ’n verhaal. Dit is nie net ’n hervertelling van ’n bekende Bybelse gelykenis nie. Dit is ’n menslike reis deur skuld, trots, verwerping, verlange, genade en herstel. Dis die verhaal van ’n seun wat wegstap… maar ook die verhaal van ’n pa wat bly wag. Van ’n ma wat bly bid. Van ’n broer wat seer dra. En van ’n huis wat leeg bly totdat liefde weer inkom. Hier ontmoet jy Josáfat — koppig, seker van homself, vas oortuig dat vryheid buite die vaderhuis lê. Jy stap saam met hom deur keuses, gevolge, verliese en die lang, stil pad terug. Jy leer ook vir Absalom ken — ’n pa wie se arms wyer is as sy wonde, en Leah — ’n ma wie se gebede harder praat as haar trane. Maar hierdie verhaal gaan nie net oor húlle nie. Dit gaan oor óns. Oor elke mens wat al verkeerd gekies het. Oor elkeen wat al gedink het: “Ek het te ver gegaan. Daar is geen...
Plaas 'n opmerking
Read more »

Die Verlore Seun Hoofstuk 2

Die Verlore Seun – Rooi Mier Hoofstuk 2 Daardie aand gaan Absalom bekommerd bed toe. Die kind van hom is ’n ware willewragtig. Hy weet Josáfat gaan nie ophou voordat hy sy sin gekry het nie. Ons het hom nie so grootgemaak nie, dink hy. Hy dink die lewe is maanskyn en rose, maar hy gaan hom vasloop. “Leah, ons het ’n probleem.” “Wat is dit, my man? Was daar weer moeilikheid onder die slawe? Ons behandel hulle beter as die meeste boere in die kontrei, maar daar bly maar probleme. Dit is net daai opstoker, Saul, wat altyd moeilikheid maak.” “Nee, vrou. Dit is Josáfat.” “Ai, die kind. Wat het hy nou weer aangevang? Moet ons hom nie maar na sy oom toe stuur nie?” “Ons kan nie ons probleem op iemand anders afsmeer nie. Ons moet dit self hanteer.” “Wat is sy probleem dié keer?” “Hy wil weggaan. Hy wil die plaas verlaat om die wêreld te leer ken.” “Na een van die stede toe? Nog ’n Sodom of Gomorra? Die mense leef daar asof daar nie ’n God is nie.” “Nou wat gaan jy maak, my man?” ...
Plaas 'n opmerking
Read more »