Rooi Mier se Stories en Gedigte

#Stukkendeharte S1 Hoofstuk 2 – Rooi Mier Die Maandagoggend is hy vroeg op pad skool toe. Sy naweek was glad nie lekker nie. Hy het ook tot ’n besef gekom dat hy nie net Juffrou Muller bewonder nie; hy het diep gevoelens vir haar. Al die leerders beweeg na die saal toe die klok lui. Dit is die Maandagoggendbyeenkoms. Na skriflesing en gebed deur Mnr Jacobs, gaan staan Mnr Solomons, die skoolhoof, agter die mikrofoon. Nadat hy die gewone gesê het oor samewerking tussen onderwysers en leerders, kondig hy aan dat Juffrou Muller nie die week by die skool gaan wees nie. Haar ma het skielik Vrydag afgesterf. Die begrafnis sal Donderdag wees, maar net ’n onderwyser of twee gaan dit bywoon ter ondersteuning. Die Mullers wil dit klein hou. ’n Hulponderwyser gaan haar klasse waarneem. Dit was die langste week in Lawrence se skoolloopbaan. Hy deel nie sy ontdekking van liefde met sy beste vriend, Anton, nie, want hy weet wat hy gaan sê: “Chill L, jy is nog jonk, buddy. Los daai vir die adults.” D...

#Stukkendeharte – Rooi Mier #Stukkendeharte S1 Hoofstuk 1 – Rooi Mier Die klok lui. Dit is tyd om periodes te ruil. Lawrence van Wyk is opgewonde, soos altyd, om by die Wiskundeklas uit te kom. Om die waarheid te sê, hy het die Ekonomieperiode omgewens. “Auw die L, jy is alweer haastig vir Maths. Of is dit vir Sahara Muller, die beauty met breins? Daai kind is te mooi vir ’n Wiskunde-onnie. Daai grysgroen oë van haar is soos magnete. Julle twee het nogal dieselfde kleur oë.” Anton le Fleur knipoog vir Lawrence. “Bra, hou jy net jou hande tuis en jou oë in jou boeke. Ek sal die loerwerk doen. Watch my, ek gaan daai blom nog vra om met my te trou.” “Jy sal moet chill, buddy. Volgende jaar begin daar nog sewe jaar se studies.” “Daai is mos hoekom ek nou my move moet maak. Ek kan nie die Uptise verlaat voor ek haar as my eie het nie. Sahara Muller – nee, van Wyk – jy is myne.” “Jy vergeet daai kind is bekeer, nè. Dan is sy nog ouer as jy ook.” “Wie worry nou oor age? En die bekering is haa...

Onder die Brug Hoofstuk 7, Waarheen Nou? deur RooiMier  Die volgende oggend, ná die dokter se roetine-ondersoek, haal Martin stilletjies sy klere uit die bedkasie. Terwyl die personeel besig is met oordrag tussen die nag- en dagskof, glip hy ongemerk uit. Niemand sien hom nie. In een van die openbare kleedkamers trek hy die klere aan wat, volgens die susters, ‘n familielid met haar eerste én laaste besoek gebring het. Hy los die hospitaalklere net daar agter en stap by die hospitaal uit. Buite begin hy eenvoudig in ’n rigting stap. Alles voel vreemd, maar daar is iets vaags bekend aan die strate en geboue. Hy kom later op ‘n straat af — die naam op die bord lees Voortrekkerweg. Terwyl hy stap, merk hy 'n lang begraafplaas aan sy regterkant op. Die lang ry grafstene en ou bome trek sy aandag. Hy begin honger raak en onthou toe van die beursie wat in sy besittings was — die een wat bloedbevlek was. Hy het dit gisteraand in sy broeksak gesit. Daar was geld in. Aan die oork...

Onder die Brug Hoofstuk 6, Wanneer Herinneringe Stilraak deur RooiMier   Vaagweg hoor Martin stemme. Hulle kom al hoe nader. Alles voel soos ‘n droom. ’n Vrouestem sê: “Vandag sal ons hom moet wakker maak. Die medikasie wat hom onder verdowing gehou het, behoort al uit sy sisteem te wees.” ’n Man antwoord: “Hy was vir drie maande onder sedasie. Sy kopbesering het goed herstel. Nou hoop ons maar sy brein funksioneer normaal.” Die vrou praat weer: “Sodra hy sy bewussyn herwin het en ons vasgestel het of hy weet wat gebeur het, moet ons die kapelaan kry om hom te vertel dat sy gesin dood is. Ek weet egter nie wat ’n kapelaan vir hom kan doen nie. Ek glo nie in mites nie — wetenskap is al wat bestaan.” “Ja, Helen,” antwoord die man, “ons is nie almal ateïste nie. Daar is genoegsame bewyse dat daar iets — of Iemand — groter is as net die wetenskap.” “Nie ‘iets’ of ‘iemand’ nie, Dokter. Daar is ‘n Skepper-God. Sonder Hom het niks ontstaan nie,” kom ’n tweede vrouestem in. “Ha...