Rooi Mier se Stories en Gedigte

Plasings

Onlangse plasings

#Stukkendeharte S1 – Hoofstuk 4

#Stukkendeharte S1– Hoofstuk 4 #RooiMier Die volgende oggend raak Sahara laat wakker. Teen 10:00 sit sy en eet ontbyt. “Ek moet bid vir ’n wonderwerk,” fluister sy. “Lawrence moet op een of ander manier die Here vind.” Sy het skaars klaar geëet toe daar aan die voordeur geklop word. Dit is haar tannie Jenny — met tasse en al. “En nou, Antie? Ek het nie geweet u is oppad nie.” “Goeie môre, Sahara. ’n Mens groet eers,” antwoord Jenny terwyl die taxi wegry. Sy dra een tas in en beduie na die ander. “Ons praat later. Ek is moeg en honger.” Sahara berei vir haar iets te ete voor. Jenny eet in stilte. Dit is duidelik sy is gespanne. Ná ete gaan lê sy om te rus. By die skool is die matriekleerders duidelik nie hulself nie. Lawrence is vir die eerste keer in sy lewe babalaas. Ná sy tweede bier was hy reeds dronk — hy het nog nooit tevore alkohol gebruik nie. Teen 03:00 die oggend het sy pa hom ingewag. “Onverantwoordelik,” was die woord wat in sy kop bly vassteek. Sy pa dring daarop aan dat hy...

#Stukkendeharte S1 – Hoofstuk 3

#Stukkendeharte S1– Hoofstuk 3 #RooiMier Maandagmiddag stap Lawrence en Anton by die skoolhek uit. “Juffrou Muller het mos ’n soortgelyke motor in dieselfde ligblou gehad, L.” Anton wys na ’n voertuig wat ’n entjie verder in die straat staan. Hulle nader dit van agter af. Sahara sien hulle in haar truspieël en besluit om weg te ry. “Wat het ek nou eintlik hier kom soek?” fluister sy vir haarself. Haar eerste gedagte Saterdagoggend was Lawrence. Hy was die hele naweek in haar gedagtes. Dit kan tog nie wees nie — nie ’n kind nie. Is dit oor die aandag wat hy haar gegee het? Sahara het nog altyd baie aandag van mans gekry — oud en jonk. Sy was ’n pragtige vrou, maar het hulle meestal geïgnoreer. Nou het sy langer as ’n uur in haar motor gesit net om hom te sien. Daar was ’n vreemde aantrekkingskrag aan hom. Sy ry huis toe. Lawrence sit ná middagete en staar na sy Wiskundeboek. Hy was nie van plan om te leer nie, maar tog het hy die boek uitgehaal. In sy gedagtes sien hy vir Sahar...

#Stukkendeharte S1 – Hoofstuk 2

#Stukkendeharte S1– Hoofstuk 2 #RooiMier Stukkendeharte Series 1 Hoofstuk 2 Sahara kom die volgende dag na skool toe, maar sy is nie haarself nie. Haar stem is onsamehangend; sy is onvoorbereid en reageer kortaf wanneer leerders vrae stel: “Nie nou nie.” In die laaste periode, wanneer sy haar eie klas 12A vir Wiskunde het, tree sy vreemd op — iets wat die leerders nog nooit by haar gesien het nie. Lawrence is bekommerd en probeer haar met sy gewone “Mev. van Wyk”-grappie opbeur, maar sy snou hom af: “Moenie familiêr raak nie, kind. Bepaal jou by jou ouderdom. Ek speel nie met kinders nie.” Die stilte wat volg is ysig; Lawrence voel klein en verleë, en Anton staan verward en kwaad. Toe die klok lui, gryp Sahara haar sak en storm uit. Die skoolgemeenskap is geskok — hulle ken nie hul geliefde juffrou só nie. Anton fluister vir Lawrence of hy haar dalk vertel het van sy gevoelens; Lawrence ontken kortaf en stap vinnig weg. Sahara klim in haar motor en ry ongeduldig weg, terwyl die gerugte...

#Stukkendeharte S1 Hoofstuk 1

#Stukkendeharte S1– Hoofstuk 1 #RooiMier Stukkendeharte Series 1 Hoofstuk 1 Die klok lui en periodes ruil; die skoolgang is soos altyd ’n gemors van sakke en stemme, maar vir Lawrence van Wyk voel alles skerp en anders. Hy het sy Ekonomie-periode geruil om by die Wiskundeklas uit te kom, nie net vir trigonometrie nie, maar omdat Sahara Muller daar is — die stil, slim juffrou met grysgroen oë wat hom al lank laat droom. Anton spot en jaag hom aan, maar Lawrence se opgewondenheid is nie net ’n jongmenslike crush nie; dit is ’n gevoel wat stadig dieper raak. In die klas maak Anton se grappe die atmosfeer lig, maar die dag neem ’n ernstige wending wanneer die interkom Sahara na die kantoor roep. Sy keer nie terug nie; Janice bring haar handsak terug en die nuus versprei: Sahara sit en huil in die personeelkamer. Die naweek kom en die spanning hang in die lug. Lawrence probeer normaal wees — hy help Larisa met algebra en hou sy mond oor wat in sy hart broei — maar sy gedagtes bly by Sahara....

Al Wiekker, Al Wakker

Al Wiekker, Al Wakker – Rooi Mier (Nie ’n storie nie, nog minder ’n gedig; net gedagtes wat neergepen moes word.) Onthou jy nog die aande – die aande van samesyn, die aande van ’n mamma en pappa, en ook die aande van ’n boetie en sussie; die vol magies boontjiesop, toe botter weggesmelt het in warm, tuisgebakte brood. Die aande van ’n kole-stoof se hitte, die tyd toe sussie nog op pappa se skoot gesit het, en boetie plat op die vloer, met sy kop op mamma se skoot. Die aande van kopkrap oor hier kiep-kiep, die vraagtekens oor daar kiep-kiep, dan: woerts! in die hoekie, toe “al wiekker, al wakker” nog ’n raaisel was; die tyd toe nagtelike kloppe nie vrees ingeboesem het nie. Daar kom toe die eenoogmonster – hy breek familietyd op, almal vasgevang in ’n fiktiewe wêreld van geweld en sedeloosheid. Boetie en sussie loer deur hul vingers na dit wat mamma sê hulle mag nie kyk nie. Pappa vergeet die huisgodsdiens. Hoekom is die sepies nou in mamma se gebedstyd? Al wiekker, al wakke...

Agter daai deur

Agter daai deur Onbekend ’n Man is op reis wanneer sy motor naby ’n monnikeklooster onklaar raak. Hy stap na die klooster, klop aan die deur en sê: “Verskoon my, my motor het gebreek. Sal dit moontlik wees om die nag hier oor te bly?” Die monnike nooi hom vriendelik in, gee vir hom kos en maak selfs sy motor reg. Later, toe hy gaan slaap, hoor hy ’n vreemde, geheimsinnige geluid. Die volgende oggend vra hy die monnike wat die geluid was, maar hulle antwoord: “Ons kan dit nie vir jou sê nie. Jy is nie ’n monnik nie.” Die man is teleurgesteld, maar bedank hulle tog en sit sy reis voort. ’n Paar jaar later ry hy weer daar verby en besluit om weer oor te bly, aangesien hy nou al vriende daar gemaak het. Die monnike nooi hom weer in, gee vir hom kos en slaapplek. Daardie nag hoor hy dieselfde vreemde geluid wat hy die vorige keer gehoor het. Die volgende oggend vra hy weer wat dit is, maar die monnike antwoord: “Ons kan dit nie vir jou sê nie. Jy is nie ’n monnik nie.” Die man s...