Rooi Mier se Stories en Gedigte

Onder die Brug Hoofstuk 9, Wanneer die Waarheid Skeur deur RooiMier   Elton sit doodstil. Nie ’n woord kom uit nie. Twee dinge moet hy verwerk: die verligting dat sy pa nie ’n verkragter was nie, en die verraad — dat sy vrou al jare lank met een van sy vriende geslaap het. John besluit om hom ook in te lig oor Drew se dreigement. Maar voordat hy iets kan sê, hoor hulle ‘n geluid by die deur. Jolene staan daar — bleek, geskok. Sy sê niks. Sy draai net om en verdwyn gang-af. Elton staan op en stap kamer toe. John laat hom gaan. Hy kyk by die deur uit, maar Jolene is nêrens te sien nie. Hy sluit die deur. As sy nie ‘n sleutel het nie, sal sy sekerlik klop. Hy gaan sit. Was dit die regte ding om te doen? Hy kyk na bo. "Here, U moet maar onderneem." Hy begin bid — ‘n lang, eerlike gebed. Tydens sy gebed hoor hy snikke. Later ‘n sagte stem: “Dankie vir U genade, Here. Here, ek is stukkend… en tog ook verlig. Dankie vir die waarheid. Gee my krag om te vergewe.” Dan raak ...

Onder die Brug Hoofstuk 8, Die Skaduwee van Verraad deur Rooi Mier Na maande se getroue diensbywoning het John besluit om sy lewe heeltemal te verander. Hy dien nou die Here met oorgawe. Intussen het hy ’n goeie verhouding met Elton sowel as met die pastoor opgebou. Weens sy ouderdom kry hy slegs tydelike werk, wat hom genoeg tyd gee om saam met die pastoor deur te bring. Dit het daartoe gelei dat sy verhouding met God standvastig en diep gewortel geraak het. Hy was juis op pad na die pastoor se huis toe. By sy aankoms hoor hy stemme van agter die huis af. Nadat hy geklop het en niemand oopgemaak het nie, besluit hy om om te stap na waar hy die stemme hoor. Terwyl hy langs die huis afstap, hoor hy Jolene se naam en gaan staan stil om te luister. “Jy sê daai ding, boeta Drew — jy het Jolene verkrag. Ek dink tog jy en Elton was soos broers.” “Dis so, ja, maar ek het haar nog al die tyd begeer. Wat hy nie weet nie, is dat sy die hele tyd ook met ’n ander vriend ges...

Onder die Brug Hoofstuk 7, Waarheen Nou? deur RooiMier  Die volgende oggend, ná die dokter se roetine-ondersoek, haal Martin stilletjies sy klere uit die bedkasie. Terwyl die personeel besig is met oordrag tussen die nag- en dagskof, glip hy ongemerk uit. Niemand sien hom nie. In een van die openbare kleedkamers trek hy die klere aan wat, volgens die susters, ‘n familielid met haar eerste én laaste besoek gebring het. Hy los die hospitaalklere net daar agter en stap by die hospitaal uit. Buite begin hy eenvoudig in ’n rigting stap. Alles voel vreemd, maar daar is iets vaags bekend aan die strate en geboue. Hy kom later op ‘n straat af — die naam op die bord lees Voortrekkerweg. Terwyl hy stap, merk hy 'n lang begraafplaas aan sy regterkant op. Die lang ry grafstene en ou bome trek sy aandag. Hy begin honger raak en onthou toe van die beursie wat in sy besittings was — die een wat bloedbevlek was. Hy het dit gisteraand in sy broeksak gesit. Daar was geld in. Aan die oork...

Onder die Brug Hoofstuk 6, Wanneer Herinneringe Stilraak deur RooiMier   Vaagweg hoor Martin stemme. Hulle kom al hoe nader. Alles voel soos ‘n droom. ’n Vrouestem sê: “Vandag sal ons hom moet wakker maak. Die medikasie wat hom onder verdowing gehou het, behoort al uit sy sisteem te wees.” ’n Man antwoord: “Hy was vir drie maande onder sedasie. Sy kopbesering het goed herstel. Nou hoop ons maar sy brein funksioneer normaal.” Die vrou praat weer: “Sodra hy sy bewussyn herwin het en ons vasgestel het of hy weet wat gebeur het, moet ons die kapelaan kry om hom te vertel dat sy gesin dood is. Ek weet egter nie wat ’n kapelaan vir hom kan doen nie. Ek glo nie in mites nie — wetenskap is al wat bestaan.” “Ja, Helen,” antwoord die man, “ons is nie almal ateïste nie. Daar is genoegsame bewyse dat daar iets — of Iemand — groter is as net die wetenskap.” “Nie ‘iets’ of ‘iemand’ nie, Dokter. Daar is ‘n Skepper-God. Sonder Hom het niks ontstaan nie,” kom ’n tweede vrouestem in. “Ha...

Onder die Brug Hoofstuk 5, Die Dag Toe Alles Stil Geword Het deur RooiMier   Martin Adriaanse groet sy vrou, klim in sy Mercedes, sit die radio aan en ry werk toe. Sy vriend het die vorige aand die motor huis toe bestuur, daarom is hy nie verbaas toe hy hoor dis ingestel op 'n Christelike radiostasie nie. Hy en 'n vennoot het Johannesburg toe gevlieg en met die vennoot se motor lughawe toe gery. Gisteraand het dié hom huis toe gebring. Die lied wat speel het Martin al dikwels gehoor. Sonder om regtig aan dit te dink, neurie hy saam: “I know the Lord will make a way, for me.” Hy is gelukkig. Sy bankbalans is gesond. Hy het 'n liefdevolle gesin. Wat meer kan 'n man vra? Sy persoonlike assistent is gewoonlik voor hom by die kantoor, maar vandag stap sy saam met hom in. Sy bied aan om koffie te maak voordat hulle die dag bespreek. Martin vra dat sy sy namiddagafsprake moet kanselleer — hy wil tyd saam met sy gesin deurbring. Die kinders sal dit waardeer; hy het ...

Onder die Brug Hoofstuk 4, Wanneer die Waarheid Breek deur RooiMier   Die dag het ‘n week geword. Die week het ‘n maand geword. Elton is intussen terug by die werk. Hy vertrek elke oggend om agtuur en kom teen omtrent 17:40 weer tuis. John het intussen uitgevind dat Elton nie kinders kan verwek nie, as gevolg van ‘n ongeluk toe hy nog ‘n kind was. Jolene het nog nie teruggekom nie, maar Elton glo steeds dat God haar sal terugbring. John probeer steeds meer uitvind oor die verkragting, maar elke keer slaan Elton toe soos ‘n boek. Hy het wel laat blyk dat hy nog nie gereed is om daaroor te praat nie. Daardie aand sit hulle saam voor die TV toe iemand aan die deur klop. “Dis Jolene,” sê Elton kalm. “Vandag het ek net geweet sy gaan huis toe kom, nadat ek by die werk gebid het.” Hy maak die deur oop. “Hallo my liefde,” groet hy. Sy stap sonder ‘n woord verby hom en reguit kamer toe. John staan op. “Ek gaan maar kamer toe sodat julle kan praat.” Die volgende oggend slaap hy ...