Slaan oor na hoofinhoud

Plasings

Dronkaard

Dronkaard - Onbekend Die omie kom gebukkend, skuifelend die pad afgestap, sy verkreukelde hoed styf in sy hand vasgeklem. Die plooie trek donker dongas oor sy gesig, en sy oë is dof en blou. Sy klere hang soos ʼn meelsak om hom, sy skoene het al beter dae gesien. Sy hare wapper in drie slierte om sy voorkop, sonverbrand. "Boetie! Boetie!" roep hy na my. Ek gee hom een kyk en kyk dan anderpad. Net nog 'n boemelaar, net nog 'n bedelaar. "Boetie! Boetie!" roep hy weer. Ek draai my rug op hom en sluit die motordeur oop. "Boetie, boetie! Wag, ek wil met jou praat." Sy stem is skor. "Seker van al die drank," dink ek, klim in die motor en sluit die deur Hy struikel van die sypaadjie af, kom krom, oud en verwaarloos na my aangestap. Ek skakel die motor aan, kry trurat en verlaat hom, eensaam en alleen. "Kry vir jou werk. Maak soos ek maak, dit bring geld, dan kan jy suip tot jy omval," gaan deur my gedagtes. Ek kry eerste rat, wikkel die...
Onlangse plasings

Plekke in #Stukkendeharte, 'n toekomstige verhaal. Vanwyksvlei Noord Kaap

Plekke in #Stukkendeharte, Vanwyksvlei, Noord Kaap   Vanwyksvlei, Steven, Sarie en Mavis se dorp. Foto no 3 is Kokerboom straat waarin dié 3 woon. Baie dankie vir foto bydrae van lesers Geraldine Adams en Stefanus Tieties. In die hart van die Noord-Kaap lê Vanwyksvlei, ’n geharde dorpie wat al sedert 1882 bestaan. Geleë in een van die droogste dele van die sentrale Karoo, is Vanwyksvlei sinoniem met uithouvermoë, eenvoud en ’n diep verbondenheid tot die land en sy mense. Die dorp is oorspronklik gestig as Van Wyk’s Vley Estate en is vernoem na ’n plaaslike boer. Water was van die begin af ’n lewenslyn vir die gemeenskap. Die Vanwyksvlei-dam, gebou in 1882, was die eerste regeringsdam in Suid-Afrika en speel steeds ’n belangrike rol in die dorp se oorlewing. Vandag huisves Vanwyksvlei sowat 1 700 inwoners, waarvan die meerderheid bruinmense is. Die gemeenskap is hegte en trots, met baie wat steeds hul bestaan maak uit veeboerdery, veral skaapboerdery. Die dorre land...

Plekke genoem in #Stukkendeharte, 'n toekomstige verhaal. Keetmanshoop Namibia

Plekke genoem in #Stukkendeharte, Keetmanshoop, Namibia Keetmanshoop waar Martin in Hoofstuk 23 was. Keetmanshoop is ’n historiese juweel in die suide van Namibië, bekend vir sy unieke landskappe, koloniale argitektuur en die ikoniese Kokerboomwoud. Hierdie blog neem jou op ’n reis deur sy verlede, mense en besienswaardighede. 🌍 Keetmanshoop: Die Hart van Suidelike Namibië Keetmanshoop, geleë in die ǁKaras-streek van Namibië, is nie net ’n strategiese spilpunt op die pad na Lüderitz of die Visriviercanyon nie, maar ook ’n dorp met ’n ryk geskiedenis en unieke natuurlike skoonheid. Gestig op 14 April 1866 deur die Rynse Sendinggenootskap, het Keetmanshoop ontstaan rondom ’n sendingstasie op die terrein van ’n fontein bekend as ǂNūǂgoaes, wat beteken “Swartmodder” in die Khoekhoe-taal. Die dorp is vernoem na Johann Keetman, ’n Duitse filantroop wat die sendingstasie finansieel ondersteun het, al het hy self nooit die dorp besoek nie. Vandag is Keetmanshoop die administratiew...

Plekke genoem in #Stukkendeharte, 'n toekomstige verhaal, Carnarvon Noord Kaap

Plekke genoem in #Stukkendeharte, Carnarvon, Noord Kaap Willem se dorp, Carnavon Hoofstuk 36. Ek het seker +- 10 jaar terug dié plek gesien en ook net deurgery. Ek het familie hier. Carnarvon in die Noord-Kaap is ’n dorpie met ’n ryk geskiedenis, unieke mense en verrassende besienswaardighede—’n ware Karoo-skat wat wag om ontdek te word. Carnarvon, geleë in die hartjie van die Noord-Kaap, is ’n dorpie wat die siel van die Karoo vasvang. Gestig in 1853 op die terrein van die ou Rynse sendingstasie Schietfontein, het Carnarvon gegroei uit ’n plek van sendingwerk tot ’n gemeenskap wat vandag bekend is vir sy kultuur, gasvryheid en wetenskaplike relevansie. Die dorp se geskiedenis is diep verweef met die stories van die Bastergemeenskap en die invloed van sendelinge soos ds. Christian Wilhelm Alheit. Hierdie geskiedenis leef voort in die argitektuur van die dorp, soos die ikoniese NG...

Voorwoord / Aptytwekker – Onder die Brug

Voorwoord / Aptytwekker – Onder die Brug - Rooi Mier Onder die Brug neem jou mee op ’n reis van pyn, hoop en onverwagte genesing. Hierdie Afrikaanse kortverhaal speel af in die strate en skuilplekke van Kaapstad, waar mense soms aan die rand van die samelewing leef – maar tog, selfs daar, skyn die lig van vergifnis en liefde. Die verhaal volg John, ’n man van geloof en volharding, wat homself oorgee aan die uitdagings van die lewe en die onvoorspelbare draaie van menslike verhoudings. Hy word gekonfronteer met verraad, verlies en onsekerheid, maar vind tog krag in sy geloof en die eenvoud van opregte gebed. Saam met hom ervaar ons die pyn en vreugde van Elton en Jolene, asook die onverskrokke veerkragtigheid van Martin, ’n voormalige “bergie” wie se lewe onverwags ’n wending neem. Die verhaal ondersoek diep menslike emosies: die swaar las van misverstand en die bevrydende krag van vergifnis. Dit wys hoe selfs in die donkerste oomblikke – of onder ’n stad se koue brug – genade, liefde e...

Die Verlore Seun Hoofstuk 13, Die Slot

Die Verlore Seun – Hoofstuk 13 Die Slot Rooi Mier Josáfat voel oorweldig. Hy het op die meeste verwag dat sy pa hom ’n dienskneg sou maak nadat hy soveel hartseer veroorsaak het. Dieselfde vader wat hy verwerp het, verwelkom hom nou met ope arms terug. Daar is absoluut niks wat hy kan doen om dit te vergoed nie. Hy dink aan sy verlede. Alles wat hy deurgemaak het, was die gevolg van sy eie keuses. Hy het sy pa geblameer omdat hy sogenaamde “outydse” waardes op hom afgedwing het. Nou besef hy: sy pa het dit nie afgedwing nie — hy het hom ’n keuse gegee. Om binne die raamwerk van familie-waardes te leef, was sy eie besluit. Hy het Markus ook geblameer. Maar waarvoor? Omdat Markus gehoorsaam was? Omdat hy die waardes nie net aanvaar het nie, maar geleef het? Ag, as ek maar net nie so kortsigtig was nie, kon ek my al die pyn gespaar het. “Ja, Josáfat,” hoor hy sy pa se stem in sy gedagtes, “sonde en ongehoorsaamheid bring pyn — meestal vir jouself. Ons word vir ons eie sondes vera...

Die Verlore Seun Hoofstuk 12

Die Verlore Seun – Hoofstuk 12 Rooi Mier Josáfat voel steeds dat hy nie werd is om deel van die familie te wees nie. Skamerig stap hy by die deur uit. Wat dink die mense regtig van my? Dis maklik om te sê: “Moenie jou aan ander steur nie,” maar dis nie maklik om te doen nie. Om te hoor dat sy omstandighede verander het, sê ook nie veel. Ja, hy hoef nie meer te swerf nie — maar hy is ook nie amptelik weer deel van die familie nie. Hy is nie juis lus vir mense nie, maar hy moet sy vader gehoorsaam. Jona was ook nie lus om gehoorsaam te wees nie — die opdragte van ’n Vader is nie altyd na jou sin nie. Hy staan ’n oomblik in die deuropening. Sy oë ontmoet dié van sy suster. Daar is trots in haar blik. Sy knik goedkeurend. Absalom roep hom nader. “Kom staan hier langs my, Josáfat. Kom hier, Benjamin.” Hy fluister in Benjamin se oor. Benjamin verdwyn die huis in. Almal wag in spanning. Na ’n rukkie kom Benjamin terug met iets wat in ’n doek toegedraai is. Absalom haal hul famili...