Rooi Mier se Stories en Gedigte

Plekke genoem in #Stukkendeharte, Carnarvon, Noord Kaap Willem se dorp, Carnavon Hoofstuk 36. Ek het seker +- 10 jaar terug dié plek gesien en ook net deurgery. Ek het familie hier. Carnarvon in die Noord-Kaap is ’n dorpie met ’n ryk geskiedenis, unieke mense en verrassende besienswaardighede—’n ware Karoo-skat wat wag om ontdek te word. Carnarvon, geleë in die hartjie van die Noord-Kaap, is ’n dorpie wat die siel van die Karoo vasvang. Gestig in 1853 op die terrein van die ou Rynse sendingstasie Schietfontein, het Carnarvon gegroei uit ’n plek van sendingwerk tot ’n gemeenskap wat vandag bekend is vir sy kultuur, gasvryheid en wetenskaplike relevansie. Die dorp se geskiedenis is diep verweef met die stories van die Bastergemeenskap en die invloed van sendelinge soos ds. Christian Wilhelm Alheit. Hierdie geskiedenis leef voort in die argitektuur van die dorp, soos die ikoniese NG...

Voorwoord / Aptytwekker – Onder die Brug - Rooi Mier Onder die Brug neem jou mee op ’n reis van pyn, hoop en onverwagte genesing. Hierdie Afrikaanse kortverhaal speel af in die strate en skuilplekke van Kaapstad, waar mense soms aan die rand van die samelewing leef – maar tog, selfs daar, skyn die lig van vergifnis en liefde. Die verhaal volg John, ’n man van geloof en volharding, wat homself oorgee aan die uitdagings van die lewe en die onvoorspelbare draaie van menslike verhoudings. Hy word gekonfronteer met verraad, verlies en onsekerheid, maar vind tog krag in sy geloof en die eenvoud van opregte gebed. Saam met hom ervaar ons die pyn en vreugde van Elton en Jolene, asook die onverskrokke veerkragtigheid van Martin, ’n voormalige “bergie” wie se lewe onverwags ’n wending neem. Die verhaal ondersoek diep menslike emosies: die swaar las van misverstand en die bevrydende krag van vergifnis. Dit wys hoe selfs in die donkerste oomblikke – of onder ’n stad se koue brug – genade, liefde e...

Die Verlore Seun – Hoofstuk 13 Die Slot Rooi Mier Josáfat voel oorweldig. Hy het op die meeste verwag dat sy pa hom ’n dienskneg sou maak nadat hy soveel hartseer veroorsaak het. Dieselfde vader wat hy verwerp het, verwelkom hom nou met ope arms terug. Daar is absoluut niks wat hy kan doen om dit te vergoed nie. Hy dink aan sy verlede. Alles wat hy deurgemaak het, was die gevolg van sy eie keuses. Hy het sy pa geblameer omdat hy sogenaamde “outydse” waardes op hom afgedwing het. Nou besef hy: sy pa het dit nie afgedwing nie — hy het hom ’n keuse gegee. Om binne die raamwerk van familie-waardes te leef, was sy eie besluit. Hy het Markus ook geblameer. Maar waarvoor? Omdat Markus gehoorsaam was? Omdat hy die waardes nie net aanvaar het nie, maar geleef het? Ag, as ek maar net nie so kortsigtig was nie, kon ek my al die pyn gespaar het. “Ja, Josáfat,” hoor hy sy pa se stem in sy gedagtes, “sonde en ongehoorsaamheid bring pyn — meestal vir jouself. Ons word vir ons eie sondes vera...

Die Verlore Seun – Hoofstuk 12 Rooi Mier Josáfat voel steeds dat hy nie werd is om deel van die familie te wees nie. Skamerig stap hy by die deur uit. Wat dink die mense regtig van my? Dis maklik om te sê: “Moenie jou aan ander steur nie,” maar dis nie maklik om te doen nie. Om te hoor dat sy omstandighede verander het, sê ook nie veel. Ja, hy hoef nie meer te swerf nie — maar hy is ook nie amptelik weer deel van die familie nie. Hy is nie juis lus vir mense nie, maar hy moet sy vader gehoorsaam. Jona was ook nie lus om gehoorsaam te wees nie — die opdragte van ’n Vader is nie altyd na jou sin nie. Hy staan ’n oomblik in die deuropening. Sy oë ontmoet dié van sy suster. Daar is trots in haar blik. Sy knik goedkeurend. Absalom roep hom nader. “Kom staan hier langs my, Josáfat. Kom hier, Benjamin.” Hy fluister in Benjamin se oor. Benjamin verdwyn die huis in. Almal wag in spanning. Na ’n rukkie kom Benjamin terug met iets wat in ’n doek toegedraai is. Absalom haal hul famili...

Die Verlore Seun – Hoofstuk 11 Rooi Mier “Waar is Markus, my man? Hoe laat kom hy dan huistoe?” “Het jy vergeet? Hy kom nie vanaand huistoe nie. Hy is by die veekamp wat heel suid lê. Ons sien hom môreaand.” “Josáfat het rus nodig. Ek gaan vra dat hulle vir hom opskep sodat hy kan eet en gaan slaap. Jy kan hom môre behoorlik terugverwelkom, my man. Ek gaan gou sy slaapjurk haal — dan kan jy dit vir hom neem.” “Ek maak so. Daar is nog ’n paar dinge wat ek gereed moet kry vir môre.” Leah gaan sit weer op die stoep. Sy neurie ’n psalm terwyl haar naaldwerk vlytig en akkuraat voortgaan. Dit is asof daar nuwe lewe in daardie verouderde hande is. Absalom stap meer regop rond en roep bevele uit. “Môre sal ’n goeie dag wees. Dit sal die eerste dag van die res van ons lewe wees — ten minste van my en Leah s’n. Ons gesinnetjie is weer voltallig. Ons drie dogters wat getroud is, sal nie betyds hier kan wees nie, behalwe dalk die jongste. Sy en haar man woon nie ver hiervandaan nie. Ek mo...

Die Verlore Seun – Hoofstuk 10 Rooi Mier Leah sit op die stoep en wieg heen en weer. Vandag is sy ekstra tranerig. “Ek verlang so baie na my kind. Wat eet hy? Het hy ’n dak oor sy kop? Asseblief, Here, stuur tog my kind terug huistoe.” Sy lig haar kop op van die naaldwerk en kyk verlangend in die rigting waarheen sy altyd kyk. Niks. Iets vang haar oog ’n bietjie meer oos. Twee figure kom aangestap. “Ek wonder wie dit nou kan wees. My oë is ook nie meer wat dit moet wees nie. Magdalena! Magdalena!” Die diensmeisie verskyn in die deur. “Ek is hier, mevrou.” “Hoe ver is die kos?” “Nog so ’n halfuur, mevrou.” Leah beduie in die rigting van die aankomende figure. “Daar kom mense aan. Hulle sal seker honger wees.” “O, mevrou… ek sien hulle nou. Wag ’n bietjie — dit is meneer wat iemand ondersteun. Die persoon lyk baie swak. Hy leun op sy skouer.” Leah se hart begin skielik vinniger klop. Sy probeer so kalm as moontlik klink. “Kyk mooi. Kan jy die ander persoon herken?” “Nee,...