Plekke in #Stukkendeharte -Upington Upington: ’n Oase van Geskiedenis, Gasvryheid en Groei Upington, geleë aan die oewer van die Oranje Rivier in die Noord-Kaap, is veel meer as net ’n warm dorpie in die woestyn. Hierdie unieke plek is ’n smeltkroes van geskiedenis, kultuur, moderne ontwikkeling en natuurlike prag wat besoekers en inwoners telkens verras. ’n Blik op die Verlede Upington het ontstaan rondom die sendingstasie gestig deur die Londense Sendinggenootskap in die 1870’s. Dit is later vernoem na Sir Thomas Upington, ’n voormalige premier van die Kaapkolonie. Die stad het gegroei as ’n belangrike landbou- en handelsentrum, veral danksy sy ligging aan die rivier en die ontwikkeling van besproeiingstelsels wat die streek se wingerde en vrugteboorde gevoed het. Die Mense van Upington Die gemeenskap van Upington is ’n diverse en hartlike mengsel van kulture – van Nama en Boesman-afstammelinge tot Afrikaanse boere en stedelike entrepreneurs. Hierdie mense is ...
Al Wiekker, Al Wakker – Rooi Mier (Nie ’n storie nie, nog minder ’n gedig; net gedagtes wat neergepen moes word.) Onthou jy nog die aande – die aande van samesyn, die aande van ’n mamma en pappa, en ook die aande van ’n boetie en sussie; die vol magies boontjiesop, toe botter weggesmelt het in warm, tuisgebakte brood. Die aande van ’n kole-stoof se hitte, die tyd toe sussie nog op pappa se skoot gesit het, en boetie plat op die vloer, met sy kop op mamma se skoot. Die aande van kopkrap oor hier kiep-kiep, die vraagtekens oor daar kiep-kiep, dan: woerts! in die hoekie, toe “al wiekker, al wakker” nog ’n raaisel was; die tyd toe nagtelike kloppe nie vrees ingeboesem het nie. Daar kom toe die eenoogmonster – hy breek familietyd op, almal vasgevang in ’n fiktiewe wêreld van geweld en sedeloosheid. Boetie en sussie loer deur hul vingers na dit wat mamma sê hulle mag nie kyk nie. Pappa vergeet die huisgodsdiens. Hoekom is die sepies nou in mamma se gebedstyd? Al wiekker, al wakke...