Rooi Mier se Stories en Gedigte

Dronkaard - Onbekend Die omie kom gebukkend, skuifelend die pad afgestap, sy verkreukelde hoed styf in sy hand vasgeklem. Die plooie trek donker dongas oor sy gesig, en sy oë is dof en blou. Sy klere hang soos ʼn meelsak om hom, sy skoene het al beter dae gesien. Sy hare wapper in drie slierte om sy voorkop, sonverbrand. "Boetie! Boetie!" roep hy na my. Ek gee hom een kyk en kyk dan anderpad. Net nog 'n boemelaar, net nog 'n bedelaar. "Boetie! Boetie!" roep hy weer. Ek draai my rug op hom en sluit die motordeur oop. "Boetie, boetie! Wag, ek wil met jou praat." Sy stem is skor. "Seker van al die drank," dink ek, klim in die motor en sluit die deur Hy struikel van die sypaadjie af, kom krom, oud en verwaarloos na my aangestap. Ek skakel die motor aan, kry trurat en verlaat hom, eensaam en alleen. "Kry vir jou werk. Maak soos ek maak, dit bring geld, dan kan jy suip tot jy omval," gaan deur my gedagtes. Ek kry eerste rat, wikkel die...

Voorwoord / Aptytwekker – Onder die Brug - Rooi Mier Onder die Brug neem jou mee op ’n reis van pyn, hoop en onverwagte genesing. Hierdie Afrikaanse kortverhaal speel af in die strate en skuilplekke van Kaapstad, waar mense soms aan die rand van die samelewing leef – maar tog, selfs daar, skyn die lig van vergifnis en liefde. Die verhaal volg John, ’n man van geloof en volharding, wat homself oorgee aan die uitdagings van die lewe en die onvoorspelbare draaie van menslike verhoudings. Hy word gekonfronteer met verraad, verlies en onsekerheid, maar vind tog krag in sy geloof en die eenvoud van opregte gebed. Saam met hom ervaar ons die pyn en vreugde van Elton en Jolene, asook die onverskrokke veerkragtigheid van Martin, ’n voormalige “bergie” wie se lewe onverwags ’n wending neem. Die verhaal ondersoek diep menslike emosies: die swaar las van misverstand en die bevrydende krag van vergifnis. Dit wys hoe selfs in die donkerste oomblikke – of onder ’n stad se koue brug – genade, liefde e...

Agter daai deur Onbekend ’n Man is op reis wanneer sy motor naby ’n monnikeklooster onklaar raak. Hy stap na die klooster, klop aan die deur en sê: “Verskoon my, my motor het gebreek. Sal dit moontlik wees om die nag hier oor te bly?” Die monnike nooi hom vriendelik in, gee vir hom kos en maak selfs sy motor reg. Later, toe hy gaan slaap, hoor hy ’n vreemde, geheimsinnige geluid. Die volgende oggend vra hy die monnike wat die geluid was, maar hulle antwoord: “Ons kan dit nie vir jou sê nie. Jy is nie ’n monnik nie.” Die man is teleurgesteld, maar bedank hulle tog en sit sy reis voort. ’n Paar jaar later ry hy weer daar verby en besluit om weer oor te bly, aangesien hy nou al vriende daar gemaak het. Die monnike nooi hom weer in, gee vir hom kos en slaapplek. Daardie nag hoor hy dieselfde vreemde geluid wat hy die vorige keer gehoor het. Die volgende oggend vra hy weer wat dit is, maar die monnike antwoord: “Ons kan dit nie vir jou sê nie. Jy is nie ’n monnik nie.” Die man s...