Slaan oor na hoofinhoud

Agter daai deur

Agter daai deur
Onbekend


’n Man is op reis wanneer sy motor naby ’n monnikeklooster onklaar raak. Hy stap na die klooster, klop aan die deur en sê:
“Verskoon my, my motor het gebreek. Sal dit moontlik wees om die nag hier oor te bly?”
Die monnike nooi hom vriendelik in, gee vir hom kos en maak selfs sy motor reg. Later, toe hy gaan slaap, hoor hy ’n vreemde, geheimsinnige geluid. Die volgende oggend vra hy die monnike wat die geluid was, maar hulle antwoord:
“Ons kan dit nie vir jou sê nie. Jy is nie ’n monnik nie.”
Die man is teleurgesteld, maar bedank hulle tog en sit sy reis voort.
’n Paar jaar later ry hy weer daar verby en besluit om weer oor te bly, aangesien hy nou al vriende daar gemaak het. Die monnike nooi hom weer in, gee vir hom kos en slaapplek. Daardie nag hoor hy dieselfde vreemde geluid wat hy die vorige keer gehoor het.
Die volgende oggend vra hy weer wat dit is, maar die monnike antwoord:
“Ons kan dit nie vir jou sê nie. Jy is nie ’n monnik nie.”
Die man sug en sê: “Goed, goed… maar ek gaan van nuuskierigheid dood. Al moet ek ’n monnik word om uit te vind wat dit is, sal ek dit doen. Hoe word ’n mens ’n monnik?”
Uiteindelik voltooi die man ’n tienjaar-monnikekursus en word hy ’n volwaardige monnik. Ná sy inlywing sê die ander monnike:
“Veels geluk. Jy is nou ’n monnik. Ons sal jou nou wys wat die bron van die geluid is.”
Hulle neem hom na ’n houtdeur, waar die hoofmonnik sê:
“Die geluid is reg agter daardie deur.”
Die man probeer die deur oopmaak, maar dit is gesluit.
“Mag ek asseblief die sleutel kry?” vra hy.
Die monnike gee hom die sleutel en hy maak die houtdeur oop — net om ’n klipdeur daaragter te vind. Hy kry weer ’n sleutel. Agter die klipdeur is ’n staaldeur. So gaan dit voort totdat hy altesaam sewe deure oopsluit.
Toe hy uiteindelik die laaste deur oopmaak, is hy totaal verstom oor wat hy sien — die ware bron van die geheimsinnige geluid!
Maar hy kan dit nie vir jóú sê nie… want jy is nie ’n monnik nie.
Geniet jou dag!

Opmerkings

Gewilde plasings van hierdie blog

Voorwoord van Die Verlore Seun

🌿 Voorwoord – Die Verlore Seun Skrywer: Rooi Mier Daar is verhale wat jy lees — en dan is daar verhale wat jou lees. Die Verlore Seun is so ’n verhaal. Dit is nie net ’n hervertelling van ’n bekende Bybelse gelykenis nie. Dit is ’n menslike reis deur skuld, trots, verwerping, verlange, genade en herstel. Dis die verhaal van ’n seun wat wegstap… maar ook die verhaal van ’n pa wat bly wag. Van ’n ma wat bly bid. Van ’n broer wat seer dra. En van ’n huis wat leeg bly totdat liefde weer inkom. Hier ontmoet jy Josáfat — koppig, seker van homself, vas oortuig dat vryheid buite die vaderhuis lê. Jy stap saam met hom deur keuses, gevolge, verliese en die lang, stil pad terug. Jy leer ook vir Absalom ken — ’n pa wie se arms wyer is as sy wonde, en Leah — ’n ma wie se gebede harder praat as haar trane. Maar hierdie verhaal gaan nie net oor húlle nie. Dit gaan oor óns. Oor elke mens wat al verkeerd gekies het. Oor elkeen wat al gedink het: “Ek het te ver gegaan. Daar is geen...

Seënwense vir 2026 – Rooi Mier

Seënwense vir 2026 – Rooi Mier ’n Nuwe jaar, ’n nuwe begin met nuwe uitdagings en verwagtinge. Ons is hoopvol dat dit in 2026 beter met ons sal gaan. Dan is daar ook onsekerheid oor die onbekende. Hoe ons egter die jaar gaan beleef, rus grootliks in ons verhouding met ons Skepper. Wie is Hy vir jou? Wat is ons verwagtinge van Hom? Is Jesus Christus jou Verlosser en Saligmaker? Indien Hy is, wil ek u bemoedig dat u nie hoef te vrees nie, want ek word bemoedig deur Paulus in II Timótheüs 1:7: Want God het ons nie 'n gees van vreesagtigheid gegee nie, maar van krag en liefde en selfbeheersing. Laat ons God eerste plaas in alles, daarom word ons bemoedig: Matthéüs 6:33-34 Maar soek eers die koninkryk van God en sy geregtigheid, en al hierdie dinge sal vir julle bygevoeg word. Kwel julle dus nie oor môre nie, want môre sal hom oor sy eie dinge kwel. Elke dag het genoeg aan sy eie kwaad. Kom ons versterk ons verhouding met God. Laat Hy vir ons ’n liefdevolle Vader wees, altyd teenwoordig...