Die Verlore Seun
Hoofstuk 8 – Rooi Mier
Die volgende oggend is Josáfat vol hoop.
“Die mense sal my tog nie ’n werk aanbied en my dan van die honger laat sterf nie. Iets het sekerlik voorgeval. Hulle sal definitief vandag opdaag met kos en water. Dit is mos die logiese ding om te doen.
Hulle het iemand nodig om hulle varke op te pas. As ek te swak en te honger is om die diere teen rowers en wilde diere te beskerm, baat dit hulle tog niks nie.”
Met sy verswakte liggaam trek Josáfat water uit die put vir die varke.
“Ek moet besig bly om die honger teen te werk.”
Terwyl hy werk, kyk hy telkens op of hy nie dalk ’n stofwolkie in die verte sien opstyg nie. Dit sou beteken dat skoon water en kos op pad is.
Teen tienuur die oggend sien hy inderdaad ’n stofwolkie.
“Ek het mos gesê die mense sal my nie in die steek laat nie.”
Hy gaan sit op ’n rots. Ná ’n rukkie besef hy egter dat die stofwolkie afkomstig is van ’n trek wat ver van hom af verbygaan.
Teen twaalfuur die middag, soos gemeet aan sy skaduwee, begin twyfel posvat. Teen ongeveer tweeuur het hy alle hoop verloor.
Hy kyk verlangend na die peule wat die varke eet, maar besef dat hy sy lewe sal waag om met sy verswakte liggaam tussen ’n trop varke in te beweeg.
Vir die eerste keer begin Josáfat werklik besef wat hy aan sy slawe en bediendes aangedoen het.
Hy het altyd gedink die slawe wat weggeloop het, is ondankbare skepsels—mense wat die hand wat hulle voed, wegklap.
“Ek sal vandag selfs met dankbaarheid ’n paar sambokhoue vat vir kos… maar wat van my menswaardigheid?”
Skielik besef hy dat hy nou selfs slegter daaraan toe is as sy pa se huurlinge. Hulle werk hard, maar hulle eet elke etenstyd.
“Die enigste reël wat my pa gehad het—en wat hy gereeld vir ons probeer leer het—is:
‘Wie nie wil werk nie, moet ook nie eet nie.’ (2 Tessalonisense 3:10)
En boonop betaal hy hulle ’n regverdige loon, want hy het ook altyd gesê:
‘Die arbeider is sy loon werd.’ (1 Timoteus 5:18)”
“Maar toe hy tot homself kom, sê hy: Hoe baie huurlinge van my vader het oorvloed van brood, en ek vergaan van honger!”
— Lukas 15:17
Dit het laat geword, en Josáfat dink nie eens meer aan die moontlikheid dat iemand vir hom kos gaan bring nie.
Daardie aand, onder die oop hemel, lê hy en kyk na die sterre. Hy verlang na ’n bord kos uit sy ma se hande—kos wat hy weet met liefde voorberei is—na die beskerming van sy vader se huis en die vriendskap van sy broer.
Moegheid oorweldig hom, en uiteindelik raak hy aan die slaap.
Die volgende oggend, nog voor die donker wyk, is Josáfat reeds wakker. Hy wag net vir ’n bietjie meer lig.
“Wat ook al gebeur, hoe my pa my ook al ontvang—ek gaan nie nog ’n dag langer hier bly nie.
Vandag is die dag dat ek terugkeer na my vader se huis. Ek gee nie om as ek net ’n slaaf by hom word nie; ten minste sal ek kos hê en ’n plek om te slaap.”
Hy staan op en maak hom gereed om die pad aan te durf. Skielik onthou hy die varke.
“Om te dink ek was bang vir varke toe ek hier aangekom het. Dit was ’n geregverdige vrees, want volgens my tradisies mag ek nie naby varke kom nie.
Nou is ek bekommerd oor wat van hulle gaan word. Laat ek ten minste hulle watertrog volmaak voordat ek weggaan.”
Terwyl Josáfat die varke se water aanvul, besef hy skielik hoe onvergeeflik sy optrede en sy houding teenoor sy pa was. ’n Groot bedroefdheid oorval hom.
“Ek is jammer, my pa. My eie wysheid het my laat glo dat ek nie u leiding nodig het nie.”
Toe onthou hy nog iets wat sy pa altyd vir hulle gesê het:
“As jy besef dat jy gesondig het, vra dat die Here jou vergewe.”
Josáfat val daar by die put op sy knieë.
“Vader, vergewe my, want ek het teen U gesondig.”
’n Diep vrede daal oor hom neer. Hy staan op en begin sy reis terug huistoe.
Word vervolg
“Ek sal opstaan en na my vader gaan en vir hom sê: Vader, ek het gesondig teen die hemel en voor u,
en ek is nie meer werd om u seun genoem te word nie; maak my soos een van u huurlinge.
En hy het opgestaan en na sy vader gegaan.”
— Lukas 15:18–20a
#VerloreSeun
© Rooi Mier – 06.12.2022
As jy wil, kan ek ook:
- ’n kort blog-inleiding skryf,
- SEO-vriendelike opskrifte voorstel,
- of die hoofstuk aanpas vir Facebook of Medium.
Opmerkings
Plaas 'n opmerking