Slaan oor na hoofinhoud

Plekke in #Stukkendeharte, 'n toekomstige verhaal. Vanwyksvlei Noord Kaap

Plekke in #Stukkendeharte, Vanwyksvlei, Noord Kaap  


Vanwyksvlei, Steven, Sarie en Mavis se dorp. Foto no 3 is Kokerboom straat waarin dié 3 woon. Baie dankie vir foto bydrae van lesers Geraldine Adams en Stefanus Tieties.

In die hart van die Noord-Kaap lê Vanwyksvlei, ’n geharde dorpie wat al sedert 1882 bestaan. Geleë in een van die droogste dele van die sentrale Karoo, is Vanwyksvlei sinoniem met uithouvermoë, eenvoud en ’n diep verbondenheid tot die land en sy mense.

Die dorp is oorspronklik gestig as Van Wyk’s Vley Estate en is vernoem na ’n plaaslike boer. Water was van die begin af ’n lewenslyn vir die gemeenskap. Die Vanwyksvlei-dam, gebou in 1882, was die eerste regeringsdam in Suid-Afrika en speel steeds ’n belangrike rol in die dorp se oorlewing.

Vandag huisves Vanwyksvlei sowat 1 700 inwoners, waarvan die meerderheid bruinmense is. Die gemeenskap is hegte en trots, met baie wat steeds hul bestaan maak uit veeboerdery, veral skaapboerdery. Die dorre landskap, met sy rooi sandduine en ysterkliprantjies, vorm ’n unieke agtergrond vir die eenvoudige lewenswyse van die mense.

Ondanks die uitdagings van droogte en beperkte ekonomiese geleenthede, is Vanwyksvlei ryk aan karakter. Die NG Kerk, gestig in 1917, staan as ’n simbool van geloof en volharding. Die dorp se hotel, plaaslike winkel en gemeenskapsaal vorm die kern van sosiale lewe.

Wat besienswaardighede betref, is die Vanwyksvlei-dam en omliggende Karoo-vlaktes ideaal vir fotografie, sterrekyk en stilte. Die dorpie is ook ’n stop op die sogenaamde “Vergete Karoo-roete”, wat avontuurlustiges lok wat op soek is na eg Suid-Afrikaanse gehuggies met storie en siel.

Vanwyksvlei is nie net ’n plek nie—dis ’n gevoel. ’n Herinnering aan eenvoud, aan gemeenskap, en aan die krag van mense wat hul wortels eer, al is die grond droog en die dae lank.


Opmerkings

Gewilde plasings van hierdie blog

Die Verlore Seun Hoofstuk 1

Die Verlore Seun – Rooi Mier Hoofstuk 1 (Gebaseer op die gelyknamige Bybelse gelykenis) Hierdie verhaal dra ek op aan een van ons Mier-familie, Nicolene Engelbrecht. Sy is vir my ’n baken van hoop en innerlike krag. (Ek kan nie meer sê nie, want ek respekteer haar privaatheid.) Om hierdie storie te kon skryf, het ek name aan die karakters gegee. Alhoewel dit ’n verhaal is, sal daar Skrifgedeeltes aangehaal word om die agtergrond in lyn met die Bybel te hou. Josáfat is keelvol vir die harde werk. “Hoekom moet ek soos ’n arbeider leef terwyl my pa ryk is? Dis mos onnodig. Ek wil die lewe gaan beleef. Die stories wat die verkoopsmanne altyd vertel, klink vreeslik interessant. Dit klink vir my asof die mense dáár buite regtig leef. Hier moet ek maar op ’n hopie sit. Die bediendes se meisiekinders is so pragtig, maar ek is nie eens veronderstel om aan hulle te raak nie. As ek dit wel doen, moet ek hulle dreig met verkoop aan buitelanders, en dat hulle nooit weer hul families sa...

Voorwoord van Die Verlore Seun

🌿 Voorwoord – Die Verlore Seun Skrywer: Rooi Mier Daar is verhale wat jy lees — en dan is daar verhale wat jou lees. Die Verlore Seun is so ’n verhaal. Dit is nie net ’n hervertelling van ’n bekende Bybelse gelykenis nie. Dit is ’n menslike reis deur skuld, trots, verwerping, verlange, genade en herstel. Dis die verhaal van ’n seun wat wegstap… maar ook die verhaal van ’n pa wat bly wag. Van ’n ma wat bly bid. Van ’n broer wat seer dra. En van ’n huis wat leeg bly totdat liefde weer inkom. Hier ontmoet jy Josáfat — koppig, seker van homself, vas oortuig dat vryheid buite die vaderhuis lê. Jy stap saam met hom deur keuses, gevolge, verliese en die lang, stil pad terug. Jy leer ook vir Absalom ken — ’n pa wie se arms wyer is as sy wonde, en Leah — ’n ma wie se gebede harder praat as haar trane. Maar hierdie verhaal gaan nie net oor húlle nie. Dit gaan oor óns. Oor elke mens wat al verkeerd gekies het. Oor elkeen wat al gedink het: “Ek het te ver gegaan. Daar is geen pad terug n...

Die Verlore Seun Hoofstuk 2

Die Verlore Seun – Rooi Mier Hoofstuk 2 Daardie aand gaan Absalom bekommerd bed toe. Die kind van hom is ’n ware willewragtig. Hy weet Josáfat gaan nie ophou voordat hy sy sin gekry het nie. Ons het hom nie so grootgemaak nie, dink hy. Hy dink die lewe is maanskyn en rose, maar hy gaan hom vasloop. “Leah, ons het ’n probleem.” “Wat is dit, my man? Was daar weer moeilikheid onder die slawe? Ons behandel hulle beter as die meeste boere in die kontrei, maar daar bly maar probleme. Dit is net daai opstoker, Saul, wat altyd moeilikheid maak.” “Nee, vrou. Dit is Josáfat.” “Ai, die kind. Wat het hy nou weer aangevang? Moet ons hom nie maar na sy oom toe stuur nie?” “Ons kan nie ons probleem op iemand anders afsmeer nie. Ons moet dit self hanteer.” “Wat is sy probleem dié keer?” “Hy wil weggaan. Hy wil die plaas verlaat om die wêreld te leer ken.” “Na een van die stede toe? Nog ’n Sodom of Gomorra? Die mense leef daar asof daar nie ’n God is nie.” “Nou wat gaan jy maak, my man?”...