Rooi Mier se Stories en Gedigte

Plekke genoem in #Stukkendeharte, See Punt, Kaapstad Uitsig wat Sahara het uit haar woonstel. See Punt. See Punt en Kampsbaai: Twee Juwele aan Kaapstad se Atlantiese Kus Kaapstad is bekend vir sy asemrowende natuurskoon, en twee van sy mees ikoniese voorstede – See Punt en Kampsbaai – beliggaam die siel van die stad se kuslewe. Hierdie twee buurtes, net ’n paar minute van mekaar af, bied ’n unieke kombinasie van ontspanning, styl en natuurlike prag wat besoekers en plaaslike inwoners keer op keer terugbring. See Punt: Die Hartklop van die Atlantiese Seekus See Punt (Sea Point) is ’n dinamiese, lewendige voorstad wat reg teen die Atlantiese Oseaan lê. Die beroemde See Punt-promenade strek oor kilometers en is ’n gunsteling vir draf, stap, fietsry of net om die sonsondergang te bewonder. Met die oseaan aan die een kant en die majestueuse Seinheuwel aan die ander, is dit ’n plek waar stad en natuur harmonieus saamvloei. Die area is bekend vi...

Plekke genoem in #Stukkendeharte,   Die Palmlaning in Upington Sahara, Larisa, Janice en Lawrence parkeer hier in Hoofstuk 37. Palmlaning by Die Eiland, Upington Die Palmlaning op Die Eiland is een van daardie stil, ikoniese plekke wat Upington se karakter vorm. Die laan met ry-palms langs die Oranjerivier bied skadu, koel briesies en 'n gevoel van tydloosheid — perfek vir 'n middagstap, fotosessie of 'n rustige piekniek. --- Waar is dit en hoekom besoek dit Ligging: Die Eiland Holiday Resort lê langs die Oranjerivier en is 'n gewilde oord vir besoekers wat die rivier en omliggende natuur wil ervaar.   Aktiwiteite: Gaste geniet kano- en watersport, voëlkyk en ontspanning op die grasvelde; daar is ook kampeer- en chaletsgeriewe vir oornagbesoekers. --- Wat om te doen by die Palmlaning - Staptog en fotosessies: Die palmrye skep pragtige lyne en skadu-effekte vir fotografie.   - Piekniek en ontspan: Neem 'n kombers en 'n koelhouer; die grasv...

Plekke in #Stukkendeharte -Upington Upington: ’n Oase van Geskiedenis, Gasvryheid en Groei Upington, geleë aan die oewer van die Oranje Rivier in die Noord-Kaap, is veel meer as net ’n warm dorpie in die woestyn. Hierdie unieke plek is ’n smeltkroes van geskiedenis, kultuur, moderne ontwikkeling en natuurlike prag wat besoekers en inwoners telkens verras. ’n Blik op die Verlede Upington het ontstaan rondom die sendingstasie gestig deur die Londense Sendinggenootskap in die 1870’s. Dit is later vernoem na Sir Thomas Upington, ’n voormalige premier van die Kaapkolonie. Die stad het gegroei as ’n belangrike landbou- en handelsentrum, veral danksy sy ligging aan die rivier en die ontwikkeling van besproeiingstelsels wat die streek se wingerde en vrugteboorde gevoed het. Die Mense van Upington Die gemeenskap van Upington is ’n diverse en hartlike mengsel van kulture – van Nama en Boesman-afstammelinge tot Afrikaanse boere en stedelike entrepreneurs. Hierdie mense is ...

Al Wiekker, Al Wakker – Rooi Mier (Nie ’n storie nie, nog minder ’n gedig; net gedagtes wat neergepen moes word.) Onthou jy nog die aande – die aande van samesyn, die aande van ’n mamma en pappa, en ook die aande van ’n boetie en sussie; die vol magies boontjiesop, toe botter weggesmelt het in warm, tuisgebakte brood. Die aande van ’n kole-stoof se hitte, die tyd toe sussie nog op pappa se skoot gesit het, en boetie plat op die vloer, met sy kop op mamma se skoot. Die aande van kopkrap oor hier kiep-kiep, die vraagtekens oor daar kiep-kiep, dan: woerts! in die hoekie, toe “al wiekker, al wakker” nog ’n raaisel was; die tyd toe nagtelike kloppe nie vrees ingeboesem het nie. Daar kom toe die eenoogmonster – hy breek familietyd op, almal vasgevang in ’n fiktiewe wêreld van geweld en sedeloosheid. Boetie en sussie loer deur hul vingers na dit wat mamma sê hulle mag nie kyk nie. Pappa vergeet die huisgodsdiens. Hoekom is die sepies nou in mamma se gebedstyd? Al wiekker, al wakke...

        ! ! ! B I N N E K O R T ! ! ! DEUR   ROOI                                  MIER         #stukkendeharte

 Sommer Net Woorde – RooiMier Skielik, onverwags, slaan jy toe, soos ’n dief in die nag is jy hier. Kom steel ons glimlag, beroof ons van blydskap; ’n traantjie raak ’n rivier wat vloei soos die Oranje in vloed. Jy steur jou nie aan die agtergeblewenes, die vermisting wat jy veroorsaak, solank jy nog ’n kis vul en onder begeleiding stuur na ’n ses-voet-ses. Die trane vloei opnuut, die pastoor sê: “Stof tot stof.” ’n Blom, ’n krans, ’n kruis met ’n naam, datums met ’n begin, maar ongelukkig ook ’n einde. ’n Laaste seëngebed. “Kom drink ’n koffie by die huis.” “Haai Jannie, jou lanklaas gesien.” “Kom ons bly in kontak, hier is my nommer.” Die laaste sien van die blikkantien. Dis eensaam in die huis; daar heers ’n stilte. Die krieke sing hul aanhoudende, een-noot-gesang. Waar niemand sien nie, vloei daar nog ’n traan, en nog een oor ’n aand of twee. O Heer, ons is maar net mens. Ons weet U droog die trane op, die seer bly egter langer talm. Ons lewe — ons leef maar met ver...

Een Vir My, Een Vir Jou Onbekend Koos en sy pêl het ’n sak vol lemoene by die bure gesteel. Hulle hardloop toe na die naaste begraafplaas om die buit te gaan verdeel. Net toe hulle by die hek inhardloop, val twee lemoene uit die sak. In hul gejaag laat hulle dit net daar lê. ’n Dronkie wat op pad huis toe van die kroeg is, stap daar verby. Skielik hoor hy stemme uit die begraafplaas: “Een vir my en een vir jou, een vir my en een vir jou…” Hy skrik hom behoorlik nugter en hardloop paniekerig na die dominee toe. “Dominee! Dominee! Kom saam my asseblief! Kom hoor hoe deel God en die Satan lyke tussen hulle daar in die begraafplaas!” Hulle hardloop saam begraafplaas toe. Die stemme gaan steeds voort: “Een vir my en een vir jou, een vir my en een vir jou…” Skielik sê die een stem: “En wat van die twee by die hek?” “Wag vir my, Dominee…” Die dominee het toe die vinnigste gehardloop. 🏃‍♂️🏃‍♂️🏃‍♂️🏃‍♂️🏃‍♂️