#Stukkendeharte S1– Hoofstuk 2

#RooiMier

Stukkendeharte Series 1 Hoofstuk 2

Sahara kom die volgende dag na skool toe, maar sy is nie haarself nie. Haar stem is onsamehangend; sy is onvoorbereid en reageer kortaf wanneer leerders vrae stel: “Nie nou nie.” In die laaste periode, wanneer sy haar eie klas 12A vir Wiskunde het, tree sy vreemd op — iets wat die leerders nog nooit by haar gesien het nie. Lawrence is bekommerd en probeer haar met sy gewone “Mev. van Wyk”-grappie opbeur, maar sy snou hom af: “Moenie familiêr raak nie, kind. Bepaal jou by jou ouderdom. Ek speel nie met kinders nie.” Die stilte wat volg is ysig; Lawrence voel klein en verleë, en Anton staan verward en kwaad.

Toe die klok lui, gryp Sahara haar sak en storm uit. Die skoolgemeenskap is geskok — hulle ken nie hul geliefde juffrou só nie. Anton fluister vir Lawrence of hy haar dalk vertel het van sy gevoelens; Lawrence ontken kortaf en stap vinnig weg. Sahara klim in haar motor en ry ongeduldig weg, terwyl die gerugte en vrae in die klaskamer bly hang.

By die huis sluit Sahara haar kamer toe en onttrek sy haarself van die wêreld. Jenny probeer vrae vra, maar sy wil alleen wees. Die dae by die skool gaan nie beter nie; dit is amper Junievakansie, maar die matrikulante bly vir Winterskool. Die normale gejaag na toekomsplanne en universiteitsdrome gaan voort, maar vir Lawrence is daar ’n leemte — hy glimlag nie meer nie en loop net skool toe en weer huis toe. Anton probeer hom optel, maar hy bereik nie deur nie.

Twee weke voor die skole sluit, tref ’n nuwe skok die skool: Sahara het bedank. Haar laaste dag val op die dag die skole sluit; sy vertrek skielik en die leerders is geskok. Sy was jong, begaafd en die beste Wiskunde-onderwyseres by die skool — haar vertrek laat ’n leemte. Lawrence en Anton sit by die omheining en bespreek wat nou moet gebeur. Lawrence wil haar vertel hoe hy voel, maar hy is bang dat haar rou en die verandering in haar sedert haar ma se dood dit onmoontlik maak. Hy besluit tog om haar by haar huis te gaan soek — hy kan nie langer uitstel nie.

Gedurende die vakansie glip Lawrence stilweg na Bellvue en vind die huis waar Sahara woon. By die hek word hy deur Sandra beantwoord; sy is kortaf en bemoeisiek. Wanneer Lawrence vra of Sahara tuis is, kry hy te hore sy is in die Kaap en dat sy dalk nooit terugkom nie — sy gaan die huis verkoop. Lawrence probeer ’n privaat boodskap aflewer, maar Sandra weier en noem hom “onbeskofte kind.” Hy stap weg, gekrenk en onseker.

In die Kaap sit Sahara in haar woonstel in Seepunt en kyk oor die see. Die nuus oor haar pa se identiteit en die verlies van haar ma druk swaar op haar. Sy voel gebreek en “stukkend.” Haar lewe het skielik verander: boedelreëlings, die verkoop van meubels en ’n toekoms wat sy alleen moet bou. Sy is eensaam, en al voel sy soms ’n afwagting oor wat voorlê, is daar ook bitterheid en verwarring oor die geheim wat haar ma bewaar het.

Die vakansie verby, keer almal terug skool toe. Lawrence is nog steeds stil en afwesig in gees; Janice en ander merk sy verandering op en wonder of dit onbeantwoorde liefde is. Intussen worstel Sahara met haar eie pyn en herinneringe: die ongeluk wat die man wat sy as pa beskou het, geneem het; die skielike dood van haar ma aan ’n siekte wat weggesteek is; en die ontdekking dat haar pa moontlik nie haar biologiese pa was nie. Hierdie openbarings laat haar vrae vra oor identiteit, vertroue en geloof.

Sahara probeer haar lewe weer opbou. Sy soek werk, gaan vir onderhoude en besluit om die huis in Upington te reël — meubels verkoop, voertuig verhandel, boedel afhandel. Tog dink sy onverklaarbaar aan Lawrence, haar voormalige graad 12-leerder. Die aand toe sy terugkeer na die huis waar sy tydelik woon, is sy moeg en stil; antie Jenny en Sandra se bemoeienis maak dinge nie makliker nie. In die stilte van die nag stort sy haar hart uit in gebed, huil oor verlange en verraad, en probeer sy weer krag vind om vorentoe te beweeg.

Die hoofstroom van die verhaal in hierdie hoofstuk is die botsing van twee wêrelde: Lawrence se groeiende, onuitgesproke liefde en sy ontnugtering oor Sahara se verandering en vertrek; en Sahara se rou, die ontdekking van familiegeheime en haar poging om haar lewe te herbou. Albei dra stiltes en pyn, en albei staan op die rand van besluite wat hul toekoms sal vorm.

© Rooi Mier – 13.07.2022